26-06-12

Incident met de Turkse straaljager: een bewuste provokatie

turkse_tanks.jpgSyria en Turkije onderhielden altijd goede banden met elkaar.  Men kan zich dus afvragen of de Turkse regering zich door de VS, Israël en de rijke golfstaten, niet liet omkopen om via Turkije wapens in Syrië te smokkelen.  

Het is in ieder geval meer dan toeval dat de NAVO-landen en Arabische Golfstaten in november 2011 ook een gezamenlijk commandocentrum hebben opgericht  op de militaire basis Iskenderun in Turkije.

Het heeft er dan ook alle schijn van dat het voorval met de Turkse straaljager, een doelbewuste provokatie was vanwege de NAVO en Turkije.  Vandaar dat het incident ook gevolgd werd met het bericht dat er 'meer dan 30 leden van het Syrisch regeringsleger zouden gedeserteerd en naar Turkije gevlucht zouden zijn.

Het voorval doet sterk denken aan de Amerikaanse straaljagers die destijds werden ingezet om het Iraakse luchtruim voortdurend te schenden.  De Iraakse luchtafweer kwam vervolgens in aktie waardoor de Amerikaanse legerleiding haar kans schoon zag om het Iraakse luchtafweergeschut en andere Iraakse legereenheden te bombarderen.  De VS gebruikte de provokaties met straaljagers boven de door de VN ingestelde 'no-fly-zone' in Irak dus, om met haar bombardementen te starten.  Het voortdurend uitlokken va reakties en bombarderen van het Iraakse luchtafweergeschut, werd gecombineerd met het uitwerpen van tienduizenden pamfletten waarin de Iraakse bevolking werd opgeroepen om tegen het Iraakse regime in opstand te komen.  En nadien begon de VS, dank zijde stilzwijgende goedkeuring van de VN, met haar goed voorbereide grondoorlog tegen het Iraakse leger.

--------

Turkije en Syrië houden deze week gezamelijke militaire oefeningen
Eerste oefening NAVO-lid met Arabisch land ooit
Israël vreest militaire alliantie Turkije - Syrië - Libanon  

Met ca. 600.000 manschappen heeft Turkije, na de VS, het grootste leger van de NAVO, en zal het gaan samenwerken met de Israëlische aartsvijand Syrië. 
 
Vandaag, maandag 27 april 2009, starten Turkije en Syrië voor het eerst een gezamelijke militaire oefening, die tenminste drie dagen gaat duren en waar zowel gewapende infanterie als luchtstrijdkrachten aan mee zullen doen. Het is de allereerste oefening van een NAVO-lid met een Arabisch land ooit, en komt slechts vier dagen nadat de Amerikaanse president Obama zijn goedkeuring gaf aan Turkse wapenleveranties en militaire hulp aan Libanon. Hierdoor ziet Israël zich binnen korte tijd geconfronteerd met een nieuwe, door Amerika gesteunde, enorme strategische bedreiging vanuit het noorden.
 
De beslissing van de Turkse regering om militair te gaan samenwerken met Iran's grootste bondgenoot Syrië, precies op de dag dat Israël haar oorlogsdoden herdenkt, is opnieuw een duidelijk teken dat het jarenlange strategische pact van Turkije met Israël feitelijk geheel verdwenen is. Ankara verklaarde dat de gezamelijke militaire oefening 'bedoeld is om de vriendschap, samenwerking en het vertrouwen tussen de Turkse en Syrische landstrijdkrachten te versterken, en de mogelijkheden tot gezamelijke training en samenwerking van de grenstroepen uit te breiden.' 

De goedkeurig van Washington aan zowel de Turkse wapenleveranties aan Libanon, als aan de Turks-Syrische militaire samenwerking, onderstreept de drastische koerswijziging die Barack Obama heeft ingezet, en die er op gericht lijkt om Syrië, al decennialang één van de grootste aartsvijanden van Israël, strategisch te versterken door middel een coalitie met Turkije en Libanon.
 
De voor Israël steeds vijandiger wordende politieke keuzes van Barack Obama zorgen in de Joodse staat voor grote consternatie. De top van het Israëlische leger en inlichtingendiensten bekritiseren de nieuwe regering Netanyahu, en vinden dat een officieel antwoord op de zeer snel verslechterende strategische veiligheidssituatie van Israël veel te lang uitblijft. De in de maak zijnde militaire alliantie tussen Turkije, Syrië en Libanon wordt door de Israëlische veiligheidstop als de meest zorgwekkende ontwikkeling van de laatste jaren beschouwd.
 
Gedurende de laatste weken zijn er té veel ontwikkelingen, die té snel op Israël af komen, en té gevaarlijk zijn voor Benyamin Netanyahu om te wachten totdat zijn regering definitief het beleid voor de komende jaren heeft bepaald, en hij in mei met Barack Obama heeft gepraat. De veranderde werkelijkheid voor Israël zal dan immers een voldongen feit zijn. Als Netanyahu niet snel handelt, zal de veiligheidssituatie van Israël hem totaal uit de hand lopen, omdat hij zich voor nieuwe, voor Israël zeer ongunstige voldongen feiten geplaatst zal zien, die niet meer terug te draaien zijn.

Bron: DEBKA 

14:53 Gepost door Jan Boeykens in Actualiteit, NAVO, Syrië, Turkse straaljager | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.